دانشگاه تهران مطالعات حقوق کیفری و جرم شناسی ۲۵۸۸-۵۶۰X 48 2 2019 01 21 Assessing the Judiciary's Approach to Applying New Arbitrary Institutions (Case Study : Criminal Courts of Kurdistan Province) ارزیابی رویکردِ قضات به اعمالِ «نهادهایِ ارفاقی» جدید (مطالعه موردی: محاکمِ کیفری استان کردستان) 227 255 70809 10.22059/jqclcs.2019.70809 FA بابک پورقهرمانی استادیار دانشگاه آزاد اسلامی،واحد مراغه،گروه حقوق،مراغه،ایران 0000-0002-0431-933X ایرج نگهدار دانشجوی دکتری حقوق کیفری وجرم شناسی،دانشگاه ازاد اسلامی،واحد مراغه،گروه حقوق،مراغه،ایران Journal Article 2018 01 14 With the adoption of the Islamic Penal Code in 1392, new arbitrary institutions have been introduced to the criminal justice system of Iran. These are the charter with a leniency approach to help the wrongdoer's reconciliation. An important issue is adoption of judicial culture the new arbitrary institutions. The aim of this study was to evaluate the judges' approach to new arbitrary institutions using a qualitative and descriptive-comparative method.The research method used is scaling this research is based on the purpose and nature of the subject matter, the type of applied research, the terms of the field of social research, descriptive research, and the method of writing and addressing the problem is "analytical descriptive." This research is applied in terms of its type and in terms of scale and periodicity. The statistical population in this research is the first and revision sectors of Kurdistan province in the first half of 1396, which has been selected using the available sampling method of 440 votes in the sample size of 4400 votes, resulting in definitive conviction in 2,200 cases of the mentioned branches. Research findings based on Statistics show that judges still tend to apply ' traditional leniency institutions " that seems to factors such as data integration, the lack of familiarity of the criminal with new institutions and Criminal populist approacheshas caused the " leniency institutions" be the new judges less attention. با تصویبِ قانون مجازات اسلامی در سال ۱۳۹۲ شاهد ورود «نهادهای ارفاقی» جدیدی به‌نظام عدالت کیفری ایران هستیم. نهادهای مذکور با رویکردی ارفاقی درصدد است تا ضمنِ اعمالِ کیفر زمینه را برای باز سازگاری محکوم‌علیه فراهم نماید. ولی این نهادها تا چه میزان بافرهنگ قضایی سازگار می‌باشد؟ مطالعه حاضر باهدف ارزیابی رویکرد قضات به «نهادهای ارفاقی» با استفاده از روشِ کمی و توصیفی- مقایسه‌ای صورت گرفته است. روشِ پژوهشِ مورداستفاده در این تحقیق پیمایشی است و این پژوهش ازنظر هدف و ماهیت موضوع موردبررسی، از نوع تحقیقاتِ کاربردی و ازنظر حوزه تحقیقات اجتماعی، تحقیقِ توصیفی و ازنظر شیوه نگارش و پرداختن به مسئله، «توصیفی تحلیلی» است. جامعه آماری در این پژوهش آرای محکومیت قطعی شعبات کیفری بدوی و تجدیدنظر استان کردستان باقابلیت اعمالِ «نهادهای ارفاقی» در نیمه اول سال 1396 است که با به‌کارگیری روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 440 رأی از حجم نمونه 4400 دادنامه منجر به محکومیت قطعی از2200 پرونده شعبات مذکور انتخاب‌شده است. یافته‌های پژوهش مبتنی بر آمار مأخوذه، نشان می‌دهد که رویکرد قضات همچنان به اعمال «نهادهای ارفاقی» سنتی است که به نظر می‌رسد عواملی چون آمار گرایی، عدم انس جامعه کیفری با نهادهای جدید و رویکردهای عوام گرایانه کیفری سبب شده که «نهادهای ارفاقی» جدید کمتر موردتوجه قضات قرارگیرند. https://jqclcs.ut.ac.ir/article_70809_f3c39910094a6d32b17ac78d182fa1a6.pdf